Kobiety z Kresów - BOGUSŁAWA JEŻOWSKA-TRZEBIATOWSKA
BOGUSŁAWA JEŻOWSKA-TRZEBIATOWSKA ŻOŁNIERZ AK, FIZYK, CHEMIK, PROFESOR PIERWSZA KOBIETA, KTÓRA OBRONIŁA DOKTORAT NA POLITECHNICE LWOWSKIEJ.
URODZIŁA SIĘ 19 LISTOPADA 1908 ROKU W STANISŁAWOWIE, zmarła tragicznie 16 grudnia 1991 we Wrocławiu.
Była córką doktora prawa Seweryna Jeżowskiego i Stefanii z domu Wartanowicz. Miała kilkoro rodzeństwa, w tym brata Krzysztofa Jeżewskiego, który był profesorem wrocławskiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej. Ukończyła Gimnazjum Królowej Jadwigi. Będąc we Lwowie na spotkaniu w ratuszu z Marią Skłodowską-Curie, zafascynowana jej osobowością i wbrew woli rodziców podjęła studia na Politechnice Lwowskiej. Już na trzecim roku została zatrudniona jako zastępca asystenta u profesora Wiktora Jakóba.
W 1935 roku jako pierwsza kobieta obroniła doktorat na Politechnice Lwowskiej. W tym też roku poślubiła 1935 Bogusława Trzebiatowskiego, fizykochemika i profesora na Uniwersytecie we Lwowie z którym kontynuowała badania. Podczas wojny pracowała w chemicznej fabryce „Galikol” we Lwowie, produkującej ciężkie alkohole.
Od 1942 roku działała w konspiracji jako żołnierz Armii Krajowej pod pseudonimem „Ren”. Zajmowała się w podziemiu produkcją bomb dymnych i parzących. Za swój udział w pracy konspiracyjnej została odznaczona przez Polskie Państwo Podziemne Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami.
W grudniu 1945 roku wyjechała wraz z mężem do Wrocławia. Podjęła prace na Politechnice i Uniwersytecie Wrocławskim gdzie stworzyła Zakład Chemii Nieorganicznej i Analitycznej Wydziału Farmacji. Specjalizowała się w fizykochemii strukturalnej, spektroskopii, magnetochemii, chemii jądrowej i radiacyjnej, W 1954 roku została profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego. Była założycielką i pierwszym dyrektorem Instytutu Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego PAN.
W 1961 roku wstąpiła do PZPR. W 1967 została się członkiem Polskiej Akademii Nauk. Wykładała na uniwersytetach całego świata od Paryża, Rzymu, Londynie po Los Angeles, Tokio, Toronto. Miała wiele doskonałych pomysłów, mogła kandydować do nagrody Nobla. Mówił o tym prof. Henryk Kozłowski, założyciel Zespołu Chemii Bionieorganicznej i Biomedycznej na Uniwersytecie Wrocławskim. Niestety środowisko w którym Trzebiatowska pracowała było zbyt ubogie na rozwinięcie takich zdolności.
Zmarła tragicznie w wyniku obrażeń po upadku ze schodów w swoim domu 16 grudnia 1991 we Wrocławiu. Spoczywa na cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.
Fot, źródło www. mbd.muzeum.uni.wroc.pl