SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 165/365 – SERCE KTÓRE POSYŁA – (Mt 9, 36 – 10, 8)
Rozesłanie Dwunastu
Matka Teresa z Kalukuty będąc jeszcze siostrą loretanką, jechała do Darjeeling jedną z najwyżej położonych kolei świata. Pociąg wspinał się powoli wśród zielonych wzgórz, przez lasy pełne orchidei. W tej ciszy, wśród piękna stworzenia, w jej sercu zabrzmiało wewnętrzne wezwanie Jezusa: „Chcę, żebyś była moim światłem wśród najbiedniejszych”. Po pewnym czasie, za zgodą przełożonych, opuściła klasztor loretanek. Przyjęła proste, białe sari, strój najuboższych kobiet Indii i zamieszkała pośród slumsów Kalkuty. Tam zaczęła służyć „najbiedniejszym z biednych”: chorym, umierającym i odrzuconym. Później mówiła, że to wszystko zaczęło się od zaufania Sercu Jezusa — które dotyka człowieka tak cicho, że świat tego nie zauważa, ale wewnątrz wszystko zaczyna płonąć miłością.
Z Ewangelii: Jezus, widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo».
Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.
A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.
Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».
Wśród krzyku świata tak trudno usłyszeć nam Jezusa. Serce Jezusa objawia się w ciszy, która przemienia życie od środka. Matka Teresa w zwyczajnej podróży zachwycając się pięknem stworzenia usłyszała wezwanie, które poprowadziło ją do najuboższych. Odpowiedziała prostym zaufaniem i całkowitym oddaniem. Jezus spogląda na nas ludzi zmęczonych i zagubionych, i nie pozostaje obojętny. Tak jak uczniów pragnie wysłać nas, byśmy nieśli uzdrowienie i nadzieję.
Jezu, ciche i pokorne Serce, napełnij mnie swoją miłością i naucz mnie kochać tak, jak Ty kochasz.
Matka Teresa z Kalkuty. Fot: Ryszard Frączek.
______________________________________________________________
Ewangelia (Mt 9, 36 – 10, 8)
Rozesłanie Dwunastu
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus, widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo».
Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.
A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.
Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».
