WIELCY KRESOWIACY - JERZY ANTCZAK
25 GRUDNIA 1929 ROKU WE WŁODZIMIERZU WOŁYŃSKIM URODZIŁ SIĘ JERZY ANTCZAK – REŻYSER TEATRALNY FILMOWY. ZNANY Z TAKICH PRODUKCJI FILMOWYCH JAK: „NOCE I DNIE”, „HRABINA COSEL”, „DAMA KAMELIOWA „CHOPIN PRAGNIENIE MIŁOŚCI”.
Jerzy Antczak urodził się 25 grudnia 1929 we Włodzimierzu.
Jego niewątpliwie największym dziełem były „Noce i dnie” nominowane w 1977 roku do Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny.
Podczas wojny mieszkał we wsi Rędziny, gdzie ojciec przed wojną, był inspektorem podobwodu Armii Krajowej. Po wojnie został aresztowany przez „władzę ludową". Jerzy podczas II wojny światowej pobierał naukę na tajnych kompletach i jako łącznik brał udział w działaniach konspiracyjnych ruchu oporu.
Po wojnie w 1949 roku ukończył gimnazjum w Opolu, a następnie Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Lublińcu. Wielki wpływ na Jerzego miał ojciec. Jak wspomina reżyser kiedy ojciec siedział w więzieniu, czekając na rozstrzygnięcie oskarżenia, za które groziła mu kara śmierci, powiedział mu: "Dopóki nie zaakceptujesz swojego ubezwłasnowolnienia, to jesteś wolny".
Jerzy Antczak podjął studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi. Współpracował ze studenckim ruchem teatralnym, był współtwórcą kabaretu "Czerwony wąż". Debiutował jako aktor w Teatrze Powszechnym w Łodzi; później zajmował się też reżyserią.
W 1957 roku został dyrektorem teatru „715” w Łodzi, w 1959 naczelnym reżyserem Łódzkiego Ośrodka Telewizyjnego, a od 1963 naczelnym reżyserem Warszawskiego Ośrodka Telewizyjnego. W latach 1963–1975 był naczelnym reżyserem Teatru Telewizji. Wystawił wówczas takie działa jak” „Kordian” J. Słowackiego, „Trzy siostry” Czechowa, „Szklaną menażerię” T. Williamsa.
Od 1979 mieszka w USA, gdzie jest wykładowcą Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles, na Wydziale Filmu i Telewizji. 14 września 2013 na 38. Festiwalu Filmowym w Gdyni za całokształt twórczości otrzymał Platynowe Lwy.
W 2024 roku pochował żonę aktorką Jadwigą Barańską, z którą ma syna Mikołaja.
Fot: Cezary Piwowarski, Licencje Creative Commons, Wikipedia
