Poznaj prawdziwą biografię świętego Franciszka, z którego pseudo katolicy robią eko świra
Już od wielu lat środowiska wrogie kościołowi katolickiemu starają się wmówić katolikom, że święty Franciszek z Asyżu był kontestatorem kościoła katolickiego, komunistą i ekologiem. W rzeczywistości święty Franciszek z Asyżu, tak jak wszyscy święci pańscy, ukazywał bogactwo i żywotność katolicyzmu na przestrzeni wieków.
Jan Bodakowski
Poznaj prawdziwą biografię świętego Franciszka, z którego pseudo katolicy robią eko świra
Już od wielu lat środowiska wrogie kościołowi katolickiemu starają się wmówić katolikom, że święty Franciszek z Asyżu był kontestatorem kościoła katolickiego, komunistą i ekologiem. W rzeczywistości święty Franciszek z Asyżu, tak jak wszyscy święci pańscy, ukazywał bogactwo i żywotność katolicyzmu na przestrzeni wieków.
Giovanni (Jan) urodził się w bogatej rodzinie kupieckiej we Włoszech, na przełomie 1181-1182 roku. Z powodu francuskiego pochodzenia matki nazywany był Francesko – Francuzikiem. Był pełnym życia młodzieńcem korzystającym z uroków życia. Mieszkańcy Asyżu znali go jako doskonałego kupca i arbitra mody.
Podczas wojny między dwoma włoskimi miastami, Asyżem a Perugią, w której brał udział jako rycerz, trafił do niewoli. Wykazał się odwagą na polu bitwy i w niewoli nieustannie podnosząc na duchu swoich towarzyszy. W więzieniu odczuł głęboką potrzebę bliskiej relacji z Bogiem. W 1205 w kościele świętego Damiana w pobliżu rodzinnego objawił mu się Jezus. Bóg powołał Franciszka do odbudowy upadającego kościoła. Franciszek nakaz zrozumiał zbyt dosłownie – ukradł towar ze sklepu swojego ojca, sprzedał i przeznaczył go na renowację kościoła. Ojciec zażądał zwrotu pieniędzy i zagroził Franciszkowi wydziedziczeniem. Święty zrezygnował ze spadku i zaczął żyć jak żebrak. Swoją drogą życiową przyciągnął wiele innych osób.
W 1210 roku wraz z dwunastoma towarzyszami udał się do papieża Innocentego III z prośbą o zatwierdzenie pierwszej prostej reguły Braci Mniejszych. Zakon dynamicznie się rozrastał. W 1212 roku przyjaciółka Franciszka święta Klara założył żeńską gałąź franciszkanów – drugi zakon – klaryski. W 1221 roku Franciszek założył trzeci zakon franciszkanów dla świeckich. W 1223 roku papież Honoriusz III zatwierdził ostateczną regułę franciszkanów. W tym też roku święty Franciszek zapoczątkował tradycję budowy szopek bożonarodzeniowych.
W 1224 roku święty otrzymał stygmaty. Zmarł po ciężkiej chorobie w 1226 roku. W 1228 papież Grzegorz IX uznał go świętym – papież jeszcze jako kardynał był przyjacielem i opiekunem Franciszka. Grzegorz IX zlecił też napisanie biografii świętego i budowę bazyliki będącej centrum pielgrzymek do grobu świętego.
Franciszek jest patronem Włoch, Asyżu, diecezji w Bazylei, ubogich, pracowników socjalnych, kupców, krawców, tkaczy, sprzedawców sukna, środowiska naturalnego. Jego wstawiennictwa wzywa się w migrenach i chorobach zakaźnych.
Jeszcze za życia świętego, za jego wstawiennictwem, Bóg błogosławił wiernym licznymi cudami. Modlitwy Franciszka doprowadziły do wyzwolenia miasta Arezzo od demonów, które skłaniały mieszkańców do bratobójczych walk.
Dziś zakonnicy z czterech zakonów franciszkańskich – braci mniejszych, braci mniejszych konwentualnych, braci mniejszych kapucynów i tercjarzy regularnych – są najliczniejszą męską rodziną zakonną w kościele katolickim. Liczne są też żeńskie zgromadzenia zakonne wywodzące się z duchowości świętego Franciszka.
Franciszkanie dali kościołowi ponad czterystu świętych i błogosławionych. Do najbardziej znanych franciszkańskich świętych należą: Franciszek, Klara, Antoni z Padwy, Maksymilian Maria Kolbe, i ojciec Pio.
Nakładem wydawnictwa Fronda ukazała się 400-stronicowa praca „Franciszek z Asyżu. Ilustrowana biografia wielkiego świętego” autorstwa księdza profesora Andrzeja Zwolińskiego, która doskonale przybliża czytelnikom prawdziwą biografię świętego.
Z biografii świętego Franciszka można się dowiedzieć, że nie wbrew pseudo katolickiemu ekumenizmowi nie utwierdzał on, muzułmanów w trwaniu w fałszywej religii Mahometa tylko dołączył „do krucjaty, czy wyruszyć do Egiptu, by przekonać sułtana Malika Al-Kamila do świętej wiary katolickiej”.
Jan Bodakowski




