SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 7/365 – W STRONĘ ŚWIATŁA– (Mt 4,12-17.23-25
„Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie”.
Staruszek wysiadywał całymi godzinami w kościele, wpatrzony w obraz Boga Ojca Któregoś dnia proboszcz podszedł i zapytał:
– I co Ci Bóg mówi?
– Bóg nic nie mówi, tylko słucha – odpowiedział staruszek.
– A co Ty mu mówisz? – ksiądz zadał pytanie.
– Ja też nic nie mówię, tylko słucham – uśmiechnął się staruszek.
W dzisiejszej Ewangelii gdy Jezus usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: „Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego. Droga morska, Zajordanie, Galileja pogan. Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło”. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: „Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie”. I obchodził Jezus całą Galileję, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których dręczyły rozmaite choroby i dolegliwości, opętanych, epileptyków i paralityków, a On ich uzdrawiał. I szły za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania.
Kiedy jesteśmy smutni, chorujemy, cierpimy, czujemy, że ogarnia nas mrok i zniechęcenie. I wtedy przychodzi Jesus i przynosi światło, które rozprasza nasze zakamarki serca i wzywa nas do nawrócenia i pójścia za Nim.
Jezu przyjdź do mnie, swym światłem wskaż mi drogę.
Fot: Cheiki
____________________________________________________
Ewangelia (Mt 4, 12-17. 23-25)
Bliskie jest królestwo niebieskie
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».
Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których nękały rozmaite choroby i dolegliwości: opętanych, epileptyków i paralityków. A on ich uzdrawiał. I szły za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania.

