„Co możesz zrobić, aby promować pokój na świecie? Idź do domu i kochaj swoją rodzinę” - Matka Teresa
poniedziałek, 21 września 2026 Jonasza, Mateusza, Hipolita

WIELCY KRESOWIACY - TADEUSZ DANILEWICZ

21 WRZESNIA 1895 W PRZEDRZYMICHACH MAŁYCH, POW. ŻÓŁKIEW, URODZIŁ SIĘ TADEUSZ DANILEWICZ – MAJOR WP, WETERAN WALK O KRESY Z SOWIETAMI I UKRAIŃCAMI.

Tadeusz Danilewicz ps. „Kuba”, „Kossak”, „Doman”, „Łoziński”, był synem Józefa i Wiktorii z Buczków. Ukończył Gimnazjum im. Stanisława Żółkiewskiego w Żółkwi. W czasie I wojny światowej służył w armii Austro-Węgier. W 1916 roku ukończył Szkołę Oficerów Rezerwy i został instruktorem w batalionie zapasowym 58 pułku piechoty. W listopadzie 1918 roku przedzierając się do Lwowa został schwytany przez Ukraińców. Danilewicz zbiegł. Na Miesiąc później ponownie zatrzymany i więziony w Kamionce Strumiłowej, następnie w Jazłowcu.

W czerwcu 1919 roku został odbity przez żołnierzy polskich. Wstąpił do Wojska Polskiego. Ciężko ranny 2 listopada 1920 roku w walkach pod Olszanicą między Białą Cerkwia a Kaniowem. Uznany za niezdolnego do służby, kontynuował studia w Akademii Handlowej we Lwowie. Do wojska wrócił trzy lata później. Walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku w Armii „Łódź” jako dowódca batalionu 3. pp Legionów. Podczas obrony Modlina trafił do niewoli niemieckiej. Zwolniony działał w konspiracji. W maju 1944 roku został szefem sztabu KG NSZ– AK. Brał udział w powstaniu warszawskim,. Po upadku powstania pełnił funkcję szefa sztabu KG NZW, a następnie komendanta głównego NZW.

W grudni 1945 roku w obawie przed aresztowaniem UB przedostał się do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii. Działał w środowiskach emigracyjnych i kombatanckich.

Zmarł 21 XI 1972 r. w Huddersfield, gdzie został pochowany.

Odznaczony m.in. Krzyżem Virtuti Militari V kl. i dwukrotnie Krzyżem Walecznych.

- Tadeusz Danilewocz, źrodło: https://www.nsz.com.pl/danilewicz-tadeusz/